Najlepsze książki psychologiczne

Jeśli lubisz książki psychologiczne, to zachęcamy Cię do przeczytania tego artykułu. W tym zestawieniu dzielimy się swoimi przemyśleniami na temat trzech książek psychologicznych.

Jedna z nich, „Szczeliny istnienia” to książka o tematyce filozoficznej. 

Spis treści:

Książka psychologiczna „Szczeliny istnienia”

Z czego składa się życie? Nie ze spektakularnych lotów balonem, tajemniczych przygód na bezludnych wyspach, ale na niedopitej kawie w wyszczerbionym kubku. I o tym właśnie jest ta lektura.

Możesz zastanawiać się, czemu tak błahe sprawy opisywane są w książce i podnoszone są do rangi arcydzieła. Bo to jesteśmy my. Bo to jest nasze życie. Wstając rano, wykonujemy automatycznie pewne czynności, których zaburzenie wywołuje u większości ludzi panikę. Powtarzalność wpędza w odrętwienie, ale daje również poczucie bezpieczeństwa.

Wstawanie, mycie się, jedzenie śniadania, praca, zakupy, gotowanie, znowu jedzenie, zmywanie, trwanie, sen. Kolejnego ranka od początku. Nuda, co? Uwaga: tak wyglądają nasze dni i nic na to nie poradzimy.

Warto jednak zrobić czasem ten gest nieposłuszeństwa. Zobaczyć, co się stanie, kiedy pójdziemy do pracy inną drogą, niż zwykle. Nawet jeśli okaże się, że następnego dnia wszystko wróci na swoje miejsce i będzie toczyć się utartym torem, to jednak zachwianie rzeczywistością może być ożywcze, niczym bryza morska.

Kilka cytatów na zachętę:

„Obiektem naszej szczególnej troski i największych tęsknot powinna być nie wieczność, lecz zaprzeczająca jej chwila”

„Tylko we własnej tragedii można być, o cudzej da się zaledwie pomyśleć”

„Złem jest zadawanie cierpienia. Zło czyni ten, kto powoduje cierpienie. Wszyscy jesteśmy złoczyńcami”

„Musimy stale się rodzić, jeśli chcemy istnieć”

Książka psychologiczna „Bardzo Zmienna Czarownica i inne opowiadania psychoanalityczne”

„Bardzo Zmienna Czarownica i inne opowiadania psychoanalityczne” Christophera Gibsona to próba ukazania, czym jest psychoanaliza, ale nie z perspektywy teorii, lecz (osobistego) doświadczenia.

Jak czytamy we wprowadzeniu, można uczyć się o psychoanalizie, albo uczyć się psychoanalizy. To drugie jest bardziej angażującym, wymagającym procesem. Wymaga nie tylko zgłębiania wiedzy teoretycznej, ale przede wszystkim zanurzenia się we własne doświadczenie psychoanalityczne.

Jak jednak przybliżyć psychoanalizę tym, którzy własnej analizy nie odbyli i nie odbędą, jak wprowadzić ich w świat nieświadomości i relacji, które nawiązują się, rozwijają i splatają podczas i pomiędzy kolejnymi sesjami? Próbą ukazania tego świata są opowiadania Gibsona.

Oczywiście, opowiadania można czytać jako ilustrację złożonych zjawisk psychicznych takich jak nieświadomość, projekcja, przeniesienie, przeciwprzeniesienie. Pomagają temu komentarze pisane do każdego z opowiadań. Mi jednak bardziej przypadł do gustu inny sposób czytania tej książki — jako trochę fantastycznych, trochę realnych opowieści, których się doświadcza, które można bardzo osobiście przeżywać. Historii, z których nie tyle czerpie się wiedzę, ale które nosi się w sobie, rozmyśla się o nich, zatapia w obrazach, które ukazują. Wydaje się, że takiemu sposobowi czytania szczególnie sprzyja wakacyjna pora. Chociaż wyobrażam sobie też zanurzanie się w tę książkę w zimowe wieczory, pod kocem i przy kubku gorącej herbaty.

Książka psychologiczna „Obsesja piękna”

Czytając książkę, poznajemy historię kilkunastu kobiet. Część z tych kobiet bardzo łatwo i wcześnie wpadła w sidła obsesji piękna i nadal się z nich nie wydostała. Część każdego dnia walczy, żeby wyrwać się z tych sideł. Garstce udało się nigdy nie poddać obsesji piękna.

Poznajemy historię nastolatki, która za nic w świecie nie chce przyjąć do wiadomości, że jej wygląd nie definiuje jej wartości. I drugą dziewczynę, która zdaje sobie sprawę z obsesji piękna i nie chce uczestniczyć w tym cyrku, a mimo to przyznaje, że czasem nie jest pewna, czy jej się to udaje. Poznajemy trudne historie o zaburzeniach odżywiania, budzące złość i smutek.

Osobiste historie tych kobiet to jednak nie jest jedyny element tej książki. Pozostałą część stanowią przemyślenia, obserwacje i wnioski autorki poparte badaniami. Autorka bardzo płynnie przechodzi między opisywaniem doświadczeń kobiet, z którymi rozmawia, a prezentowaniem badań i wniosków. Nie ma mowy o niezrozumiałym, naukowym żargonie.

Ostatnia część książki to miejsce na zastanowienie się, jak możemy walczyć z obsesją piękna jako jednostki – zarówno w celu zadbania o swoje zdrowie psychiczne, jak i wpłynięcia na system.

Książka psychologiczna „Czując. Rozmowy o emocjach”

„Czując” to książka, którą można przeczytać na raz, ale chyba lepiej smakować ją po kawałku. „Rozmowy o emocjach” zapraszają nas do zanurzenia się w poszczególne emocje, zachęcają do oglądania uczuć z różnych perspektyw, nie tylko psychologicznej, ale także społecznej, kulturowej, z odniesieniem do książek i filmów, z którymi stykamy się na co dzień.

Emocje towarzyszą nam od zawsze i całe nasze życie. Często próbujemy sobie nimi radzić, udając, że ich nie ma, że nas nie dotyczą, próbujemy się przed nimi bronić, chowając głęboko. Zdarza się, że nazywamy je naszymi wrogami, widzimy w nich zamiast sprzymierzeńców przeszkody na naszej drodze do szczęścia i spokoju, świętego spokoju. Tymczasem bez emocji nie da się — tak po prostu nie da się być szczęśliwym (bo samo szczęście to przecież doświadczenie emocjonalne), nie da się być pełnym, budować satysfakcjonujących i bezpiecznych więzi i relacji.

„Rozmowy o emocjach” zapraszają nas w świat emocji, ale jest to zaproszenie bardzo delikatne. Nie zostajemy wrzuceni na głęboką wodę. „Czując” to książka, którą warto mieć na swojej półce i sięgać po nią od czasu do czasu. Rozmowy prowadzone przez Agnieszkę Jucewicz zachęcają do refleksji, do własnych przemyśleń, do dołączenia własnym głosem do prowadzonego dialogu.

Comments for this post are closed.

Warsztaty dla rodziców i opiekunów „Zrozumieć nastolatka”

Warsztaty dla rodziców i opiekunów „Zrozumieć nastolatka”, którzy chcą lepiej zrozumieć, czego doświadcza …

Superwizja w Przystani

W roku akademickim 2022/2023 w naszym Ośrodku prowadzone będą: superwizja indywidualna, superwizja grupowa odbywająca …

Dziecięca grupa rozwojowa

Celem dziecięcej grupy rozwojowej, poprzez ćwiczenia uważności, jest wzrost świadomości swoich emocji i swojego wpływu …