O Stevie Jobs’ie słyszałam wcześniej, o jego córce – nie. Podejrzewam, że być może dotyczy to większości czytelników. Jak dla mnie jest to pierwszy z powodów, dla którego warto przeczytać tę książkę.
Read more
Książka jest zbiorem reportaży dotyczących realiów funkcjonowania pieczy zastępczej i rodzin adopcyjnych. Autorka – absolwentka pedagogiki specjalnej oraz dziennikarstwa – w każdym rozdziale opisuje historię innej osoby. Próbuje przedstawić perspektywę każdego.
Read more
Spadek Vigdis Hjorth to, jak można przeczytać na okładce, „książka splątanych relacji rodzinnych”. Książka mocno poruszająca, wzbudzająca silne emocje – podziw dla zmagań głównej bohaterki, przerażanie, złość, odrazę, współczucie; na pewno nie pozostawiająca czytelnika obojętnym.
Read more
Urlop psychoterapeuty to sytuacja, która wzbudza szczególne uczucia i to po obydwu stronach – zarówno u pacjentów jak i psychoterapeutów.
Read more
Dzień Ojca to okazja do przyjrzenia się własnemu ojcostwu i zadaniu sobie kilku pytań. Jakim ojcem chcę być? Skąd to wiem, jaki chcę być? Na ile taki jestem? Czy jestem wystarczająco dobrym ojcem?
Na to, jakim ojcem chciałoby się być, ma wpływ przynajmniej kilka czynników. Jednym z nich jest odniesienie do własnego ojca. Jeśli widziało się go pozytywnie, to można chcieć naśladować widziane u niego pożądane cechy. Jeśli odbierany był negatywnie, może stać się anty-wzorem. Zdarza się jednak, że w mniej świadomy sposób zaczyna się powtarzać zachowania, nawyki czy reakcje swojego ojca, co nierzadko, zwłaszcza gdy nie były one w przeszłości pozytywnie oceniane, wzbudzać może dyskomfort. Przykładowo, mając doświadczenie kontaktu z wycofanym ojcem, samemu trzyma się zbytni dystans w relacji z dziećmi. Można też powtarzać agresywne reakcje ojca agresora. By zmienić takie przejęte od rodzica zachowania, czasem wystarcza uświadomienie sobie swoich działań. Czasami jednak wymaga to nieco większej pracy nad sobą, poszukania i wypracowania własnych sposobów reagowania czy wchodzenia w relacje z innymi ludźmi.
W pewnym stopniu na to, jaki się ma wzór ojca (i generalnie mężczyzny), mogą mieć też wpływ oczekiwania kobiet, zwłaszcza partnerki i matki. Oczekiwania kobiet zyskują na znaczeniu szczególnie wtedy, gdy w doświadczeniu mężczyzny brak (wyraźnych) męskich wzorców. Gdy brakowało męskich postaci bądź były one mało wyraźne, w opiece nad dzieckiem, z braku innych odniesień, mężczyzna może starać się naśladować swoją matkę, z relacji z nią czerpiąc pomysły na bycie rodzicem.
Również społeczeństwo może narzucać pewien wzorzec do zrealizowania. Kiedyś role społeczne były bardziej spolaryzowane – to mężczyzna utrzymywał rodzinę, wyznaczał zasady, wymierzał kary, a kobiety zajmowały się wychowaniem i pracą w domu. Dzisiaj modele rodzin są bardziej różnorodne. Rodzice częściej wymieniają się obowiązkami, czy wzajemnie uzupełniają się w wychowaniu i opiece nad dziećmi. Warto jednak zastanowić się, na ile na wyobrażenie roli ojca mają jeszcze wpływ dawne przekazy.
Niektóre badania opisują, jakie są oczekiwania dzieci wobec ojca. I tak ojciec w świadomości dzieci pełni rolę m.in. przewodnika, doradcy matki w chwilach jej słabości, idealnego partnera do zabawy, bezinteresownego przyjaciela i pomocnika, strażnika domowego ogniska, „stróża prawa i rozjemcy”, opiekuna i przyjaciela matki. „Dobry tata” wg fińskich 10-12-latków m.in. spędza dużo czasu ze swoimi dziećmi, jest troskliwy i opiekuje się dziećmi, wyznacza granice i ich pilnuje, jest wzorem dla swoich dzieci.
Bycie ojcem może wydawać się skomplikowanym dążeniem do spełnienia wielu, czasem trudnych do pogodzenia oczekiwań. Oczekiwań wobec samego siebie, ale też płynących ze strony dzieci, partnerki, dalszego otoczenia. Jak z tego wybrnąć?
Mariola Świderska zebrała wskazówki pojawiające się w poradnikach. Proponuje, by od początku włączać się do opieki nad noworodkiem i nie zrażać się trudnościami. Istotne jest znajdowanie czasu dla dziecka, okazywanie mu uczuć, chwalenie, z zachowaniem autentyzmu. Żeby cieszyć się kontaktem z dziećmi, można poszukać zajęć, które sprawią przyjemność wszystkim. Zalecane jest zespołowe, wspólne z partnerką podejmowanie decyzji.
Jesper Juul proponuje natomiast szukanie własnej drogi. Uważa, że dla dzieci ważne jest posiadanie dwojga rodziców, którzy się od siebie różnią. Ich różne perspektywy – bez wartościowania, która z nich jest lepsza – mogą dobrze pokazywać dzieciom złożoność świata. Uznaje, że ojcostwa trzeba się uczyć „z własnym dzieckiem i od własnego dziecka”. Nawet jeśli samemu miało się dobrego ojca, to jego metody mogą nie być już adekwatne w innej relacji. Zachęca do budowania więzi przez spędzanie czasu razem oraz autentyczność w kontakcie.
Perspektywa, w której ojcostwo jest czymś, czego się uczymy, może pomóc w tym, by nie stawiać sobie nadmiernych wymagań, nie obciążać się potrzebą bycia najlepszym ojcem. Bycie ojcem jest ciągłym procesem, zależnym etapu rozwoju i odmiennym w przypadku każdego dziecka.
Sylwester Wolek Psycholog, psychoterapeuta, specjalista terapii uzależnień W Ośrodku Psychoterapii Przystań prowadzi psychoterapię osób dorosłych.
Macierzyństwo-tu potrzebne jest wsparcie
Dlaczego stawianie granic jest ok
Dlaczego warto iść na psychoterapię
Psycholog Wrocław – umów wizytę online lub telefonicznie
Zapraszamy! Ośrodek Psychoterapii Przystań
Seksuolog to ekspert w dziedzinie seksuologii, czyli gałęzi medycyny poświęconej zdrowiu seksualnemu człowieka: jego potrzebom, życiu płciowemu, relacjom partnerskim, jak również wszelkim nieprawidłowościom czy wręcz patologiom w tej sferze.
Większość seksuologów posiada również określoną specjalizację medyczną np. urologa czy ginekologa. Zawód ten mogą wykonywać również absolwenci psychologii. Zarówno w pierwszym, jak i w drugim przypadku wymagane jest ukończenie studiów podyplomowych z zakresu seksuologii.
Seksuolog-lekarz ma uprawnienia do przeprowadzania badań i przepisania odpowiednich leków. Seksuolog z dyplomem psychologa będzie natomiast zorientowany na pomoc w zakresie emocji. Oczywiście, w razie potrzeby każdy specjalista zdecyduje się pokierować pacjenta na dalsze badania diagnostyczne. Terapia u seksuologa wywołuje w ludziach na tyle silne obawy, że większość z nas nawet nie próbuje zadać sobie pytania, w czym mógłby on nam właściwie pomóc. Tymczasem zakres usług seksuologicznych jest niezwykle szeroki. Nawet jeśli w tej chwili nie odczuwamy żadnej potrzeby kontaktu z takim specjalistą, warto pamiętać o tej profesji na przyszłość.
Seksuolog rozpoczyna badanie od gruntownego wywiadu. Można spodziewać się więc pytań dotyczących naszego ogólnego stanu zdrowia, przyjmowanych leków, przebytych chorób czy odniesionych urazów. Następnie zostaniemy poproszeni o przedstawienie sprawy, która skłoniła nas do pojawienia się w gabinecie. Wiele osób zadaje sobie też pytanie, czy u seksuologa trzeba się rozebrać. W uzasadnionych przypadkach może się to zdarzyć, że zostanie nam zaproponowane badanie fizykalne u seksuologa z wykształceniem medycznym.
Niezależnie od przedstawionego przez pacjenta problemu, specjalista powinien się wykazać taktem, spokojem oraz bezstronnością. Chociaż pierwszej wizycie u seksuologa może towarzyszyć spory stres, należy zdać sobie sprawę, że umiejętność kontaktu z drugim człowiekiem stanowi integralną część tej profesji. Warto więc zaufać wybranemu specjaliście i spróbować wraz z nim rozwiązać dręczącą nas sprawę. Niektórzy seksuolodzy oferują nie tylko terapię indywidualną, lecz także terapię dla par. Stanowi to świetną okazję, aby pod czujnym okiem eksperta porozmawiać o swoich trudnościach i oczekiwaniach w związku.
Praktycznie każdy człowiek odczuwający jakikolwiek dyskomfort na myśl o własnym życiu płciowym. W przypadku mężczyzn chodzi bardzo często o problemy w zakresie sprawności seksualnej: zaburzenia erekcji, ejakulacji albo ogólny spadek libido. Wielu mężczyzn zgłasza się do seksuologa również z powodu braku akceptacji własnej orientacji seksualnej bądź kłopotów z tożsamością płciową. Kobiety najczęściej przychodzą z zaburzeniami popędu płciowego, zbyt niskie libido. Często są to kwestie związane z awersja seksualną, utratą potrzeb seksualnych. Są też przypadki dotyczące bólu , mowa tu o dyspareunii, czyli odczuwaniu bólu podczas stosunku seksualnego oraz o pochwicy, która oznacza mimowolne kurczenie się mięśni przy wejściu do pochwy mogące powodować ból w trakcie stosunku.
Na początku wywiadu pacjent zostanie zapytany, z jakim problemem przyszedł, jak długo dany problem trwa i jak sobie z nim radził do tej pory. Pojawi się też pytanie o podejście do spraw intymnych oraz o to, jakie wyobrażenie na ich temat zostało wyniesione z domu rodzinnego. Czy miała w nim miejsce szeroko pojęta edukacja seksualna? A jeśli tak, to jaka? Czy była ona adekwatna do wieku pacjenta ? Czy była oparta o aktualną wiedzę medyczną?
Dzięki temu terapeuta może ocenić, czy problem nie zaczął się już dawno temu. Zapewne padną też pytania o kwestie medyczne, a także o to, co się dzieje w obecnym życiu pacjenta pod kątem stresu, satysfakcji z pracy, oraz o relacje. Informacje te pokazują, jaką ktoś ma aktywność psychiczną i fizyczną. Pozwalają poznać pacjenta, jego nastawienie do innych ludzi, do problemów, do siebie, jego sposoby radzenia sobie i reagowania. Dzięki temu można podjąć decyzję dotyczącą konieczności i rodzaju terapii. Każdy z nas ma inne bariery związane ze skrępowaniem czy wstydem. Z założenia płeć ginekologa czy seksuologa powinna być nam obojętna. Warto pamiętać, że nie idziemy do kobiety czy mężczyzny, ale do osoby kompetentnej w danej dziedzinie.
Niejednokrotnie pacjenci pytają o długość trwania terapii. Okres jej trwania zależy często od danego problemu, ale także od tego w jakim nurcie i jakimi sposobami pracuje dany terapeuta. Przy głębszych problemach związanych z intymnością, fizyczną bliskością na tle nadużyć seksualnych trzeba się liczyć z tym, że terapia seksuologiczna może potrwać dłużej.
Wybierając seksuologa, warto zwrócić uwagę na takiego specjalistę, który w swojej pracy poddaje się ciągłej superwizji, czyli współpracuje z innym bardziej doświadczonym seksuologiem – certyfikowanym superwizorem. Spotyka się z nim regularnie , aby omówić swoją pracę z pacjentami. Świadczy to o tym, że dany specjalista dba o jak najwyższy standard swojej pracy.
Magdalena Tomecka – Psychoterapeutka w trakcie szkolenia. W Ośrodku Psychoterapii Przystań prowadzi psychoterapię osób dorosłych.
Psychoterapia par – kiedy warto o niej pomyśleć
Dlaczego stawianie granic jest ok
Zaburzenia zachowania u dzieci
Psycholog Wrocław – umów wizytę online lub telefonicznie
Zapraszamy! Ośrodek Psychoterapii Przystań
Decyzja o macierzyństwie to decyzja o wielkiej zmianie swojego życia. Śmiało można stwierdzić, że to taka zmiana, której nie da się w 100% zaplanować, skontrolować jej przebiegu i przewidzieć co w rezultacie przyniesie. Pojawienie się w rodzinie dziecka jest znaczące dla wszystkich jej członków.
Read more
Własne wybory dzieci, niezależnie od tego, czy mają dwa lata, czy dwanaście, konfrontują rodzica z podstawowymi dylematami dotyczącymi wolności, kontroli, lęku, własnych projekcji i wyobrażeń jakie te dzieci powinny być.
Read more
Domyślam się, że wszyscy już jesteśmy zmęczeni słowem na „p” lub już nie tak obcobrzmiącym na „C” z dopiską -19. Jednak pisząc o trudnych sytuacjach nie sposób nie wspomnieć o rzeczywistości, w jakiej żyjemy od roku.
Read more
Stres to pojęcie, które zna, choć może wolałby nie znać każdy z nas. I choć stres kojarzy się zwykle negatywnie: z obciążeniem, trudnością, wysiłkiem, jest niezbędny w życiu, by się rozwijać. Ważne, by nauczyć się korzystać z mobilizacji, jaką daje, ale nie „zaprzyjaźniać się z nim na dłużej”.
Read moreTekst: Weronika Morawiec¹ Rozmówczynie: Elżbieta Brodowska, Renata Komorowska-Pietrzykowska Wielokrotnie podczas zjazdów …
W naszym Ośrodku praca z parami najczęściej prowadzona jest w koterapii. Co to oznacza? Jakie są korzyści dla pacjentów …
Już ruszyły konsultacje do porannej grupy psychoterapeutycznej nieograniczonej w czasie. Grupa przeznaczona jest dla osób …
Zespół Ośrodka Psychoterapii Przystań to specjaliści pracujący w oparciu o aktualną wiedzę i badania.
Czytaj więcej »
Zespół Ośrodka Psychoterapii Przystań to specjaliści pracujący w oparciu o aktualną wiedzę i badania.
Czytaj więcej »