Kategoria: Artykuły

Jak wrócić do pracy po urlopie?

Potrzebuję wakacji po wakacjach. Brzmi znajomo? Sezon urlopowy dobiega końca i być może udało Ci się skorzystać z wypoczynku. Czeka Cię jeszcze powrót do pracy po urlopie i adaptacja do codzienności na nowo. Urlop spędzony na odpoczynku od pracy nie tylko pozwala na naładowanie baterii, ale również jest jednym z czynników chroniących przed nadmiernym przeciążeniem, które może prowadzić do wypalenia zawodowego. 

Spis treści

Powakacyjny dołek

Powszechnym  zjawiskiem jest nasilenie pozytywnych emocji podczas urlopu a ich spadek w okresie pourlopowym. W czterech popularnych miastach turystycznych w Chinach poproszono urlopowiczów o wypełnienie kwestionariuszy mierzących poziom emocji i dobrostanu (Yu, SMale, Xiao, 2021) w trakcie pobytu, oraz 4 i 8 tygodni po wypoczynku. W trakcie urlopu przeważały wśród badanych emocje pozytywne, które słabły w ciągu dwóch miesięcy po urlopie. Największy spadek odnotowano w ciągu pierwszych 4 tygodni. W tym czasie nasiliły się również trudne emocje, które przeżywali niedawni turyści. Obniżeniu uległo także ich poczucie dobrostanu związanego z odczuwaniem przyjemności (tzw. hedonistycznego). 

Jak zadbać o siebie po urlopie?

Pierwszym etapem jest przygotowanie do urlopu. Być może znane jest Ci sformułowanie „podatek od urlopu”, który płaci się spędzając nadliczbowy czas w pracy przed i po dniach wolnych nadrabiając zadania. Płacenie podatków nie należy do najprzyjemniejszych czynności. Aby zminimalizować nasze koszty, zacznijmy od samego planowania urlopu. Warto wybrać spokojniejszy okres w pracy. Dzięki temu unikniesz martwienia się o piętrzące się na Twoim biurku zadania. Pozwól przygotować się do Twojej nieobecności współpracownikom i klientom informując ich o planowanym urlopie z kilkutygodniowym wyprzedzeniem. Kolejnym krokiem jest dokończenie naglących zadań, które nie mogą poczekać dwóch tygodni i w których nie będą w stanie pomóc Ci inne osoby. Zaplanuj również  czas potrzebny na przekazanie obowiązków współpracownikom, którzy będą Cię zastępować. Efektywne delegowanie zadań wymaga przygotowania. Tym sposobem zmniejszasz szanse na pojawienie się telefonów z pytaniami z pracy w trakcie Twojego wypoczynku. Ustaw również automatyczną odpowiedź z poczty elektronicznej na czas trwania urlopu z informacją, kiedy wrócisz i z kim można się kontaktować w pilnych kwestiach.

Pozwól sobie na odłączenie się od pracy. Postawienie granicy między życiem prywatnym a pracą jest istotne zwłaszcza obecnie, gdy dla wielu dom stał się biurem. Jeśli nie wyjeżdżasz lub znaczną część urlopu spędzisz w domu, zadbaj o reorganizację swojej przestrzeni, tak żeby przedmioty związane z Twoją pracą nie przypominały Ci o niej.

Nasilającym się zjawiskiem związanym z pracą zdalną jest tzw. Zoom Fatigue – rodzaj zmęczenie czy nawet wyczerpania po spotkaniach z wykorzystaniem komunikatorów internetowych do rozmów wideo. Pozwól sobie odpocząć od świata online. Profesor Jeremy Bailenson z Uniwersytetu Stanforda zidentyfikował przyczyny zwiększonego zmęczenia po spotkaniach online. Jedną nich jest przedłużające się spoglądanie z bliskiej odległości w ekran, co jest dla nas zbyt intensywnym doświadczeniem. Dlatego podczas urlopu pozwól sobie odpocząć od korzystania z komputera i telefonu. Jeśli to możliwe spotkaj się z bliskimi na  żywo. Środowisko online sprawia, że ilość zażywanego ruchu maleje. Jeśli obserwujesz to również u siebie, zapewnij sobie dawkę aktywności fizycznej podczas urlopu.

Powrót do pracy po urlopie – adaptacja do codzienności

W ciągu życia mierzymy się z różnymi sytuacjami, które wymagają od nas dostosowania się. Taki proces powtórnej adaptacji do codzienności zachodzi również  po naszym powrocie z urlopu do pracy. Szybko przyzwyczajamy się do tego co dobre, jednak urlop jest ograniczony w czasie. Wakacje to często znacząca zmiana rytmu życia. Daj sobie przynajmniej kilka dni na organizację po powrocie. Wróć z wyjazdu parę dni przed końcem urlopu, żeby na spokojnie zająć się bieżącymi sprawami, jak choćby powycieczkowe pranie czy zrobienie zakupów. Zadbaj również o odpoczynek i regenerację po podróży. Taki mechanizm sprawi, że powrót do pracy po urlopie będzie dla Twojego organizmu mniej uciążliwy.

Nawyki a urlop

Zwłaszcza te dotyczące spania. Jeśli podczas urlopu pora, o której wstajesz znacząco się zmieniła, kilka dni przed powrotem do pracy przywróć ją do codziennego rytmu. Kładź się i wstawaj o porach zbliżonych do tych z tygodnia pracy. Paul Walker, autor książki Dlaczego śpimy, zwraca uwagę na niewystarczającą liczbę snu wśród dorosłych. Deprywacja snu negatywnie wpływa na naszą efektywność poznawczą (pamięć, uczenie się), a ta z pewnością się nam przyda na wysokim poziomie w pierwszych dniach po urlopie. 

Jednym z urlopowych koszmarów może być wyobrażenie o liczbie zadań, która czeka na nas po powrocie. Realistycznie podejdź do zadań, które jesteś w stanie zrealizować w ciągu pierwszych dni po urlopie. Daj sobie przestrzeń na rozbieg. Nawet kilka minut przerwy spędzonej na przyjemnej dla Ciebie czynności (np. przesłuchanie ulubionej piosenki) lub zadaniu o innej specyfice niż to, którym się właśnie zajmowałeś, pomoże odgonić poczucie zmęczenia.

Aktywność fizyczna podczas urlopu i po powrocie do pracy

Ćwiczenia fizyczna poprawiają funkcjonowanie obszaru w mózgu odpowiedzialnego za pamięć. Co więcej wystarczy raz poćwiczyć, aby zwiększyć poziom dopaminy, serotoniny i noradrenaliny, które odpowiadają za dobry nastrój. Badania Wendy Suzuki pokazały, że już pojedyncze ćwiczenia zwiększają zdolność do koncentracji przez kolejne dwie godziny.

W pierwszych dniach po urlopie zadbaj o swoje zasoby – świeżo naładowane baterie. Daj sobie czas i przestrzeń na ponowne przyzwyczajenie się do codziennych nawyków i rutyny. Po pracy zaplanuj aktywności, które sprawiają Ci przyjemność i relaksują. Zadbanie o granice i równowagę między pracą a życiem prywatnym sprawi, że powrót do pracy po urlopie będzie jak miękkie lądowanie.

Karolina Ścigała – psycholożka i psychoterapeutka. W Ośrodku Psychoterapii Przystań pracuje w języku polskim i angielskim z dorosłymi i młodzieżą.

Bibliografia:
Examining the change in wellbeing following a holiday (sciencedirectassets.com)
Urlopy pracownicze (art. 152-175) – Infor.pl
Matt Walker: Sleep is your superpower | TED Talk
Take Five: How Long a Break Do You Really Need? (apa.org)
Wendy Suzuki: The brain-changing benefits of exercise | TED Talk
Four causes for ‘Zoom fatigue’ and their solutions | Stanford Newshttps://blog.anka-mrowczynska.com
Zdjęcia:
Beautiful Free Images & Pictures | Unsplash

Psycholog Wrocław – umów wizytę online lub telefonicznie 

Zapraszamy! Ośrodek Psychoterapii Przystań


Dowiedz się więcej

Urlop psychoterapeuty. Dlaczego jest ważny?
Dlaczego warto iść na psychoterapię?
Psychoterapia dzieci i młodzieży

Ośrodek Przystań poleca – „Spadek” Vigdis Hjorth

Spadek Vigdis Hjorth to, jak można przeczytać na okładce, „książka splątanych relacji rodzinnych”. Książka mocno poruszająca, wzbudzająca silne emocje – podziw dla zmagań głównej bohaterki, przerażanie, złość, odrazę, współczucie; na pewno nie pozostawiająca czytelnika obojętnym.

Read more

Być ojcem

Dzień Ojca to okazja do przyjrzenia się własnemu ojcostwu i zadaniu sobie kilku pytań. Jakim ojcem chcę być? Skąd to wiem, jaki chcę być? Na ile taki jestem? Czy jestem wystarczająco dobrym ojcem?

Spis treści:

Jaki ojciec taki syn?

Na to, jakim ojcem chciałoby się być, ma wpływ przynajmniej kilka czynników. Jednym z nich jest odniesienie do własnego ojca. Jeśli widziało się go pozytywnie, to można chcieć naśladować widziane u niego pożądane cechy. Jeśli odbierany był negatywnie, może stać się anty-wzorem. Zdarza się jednak, że w mniej świadomy sposób zaczyna się powtarzać zachowania, nawyki czy reakcje swojego ojca, co nierzadko, zwłaszcza gdy nie były one w przeszłości pozytywnie oceniane, wzbudzać może dyskomfort. Przykładowo, mając doświadczenie kontaktu z wycofanym ojcem, samemu trzyma się zbytni dystans w relacji z dziećmi. Można też powtarzać agresywne reakcje ojca agresora. By zmienić takie przejęte od rodzica zachowania, czasem wystarcza uświadomienie sobie swoich działań. Czasami jednak wymaga to nieco większej pracy nad sobą, poszukania i wypracowania własnych sposobów reagowania czy wchodzenia w relacje z innymi ludźmi.

Oczekiwania społeczne wobec mężczyzny

W pewnym stopniu na to, jaki się ma wzór ojca (i generalnie mężczyzny), mogą mieć też wpływ oczekiwania kobiet, zwłaszcza partnerki i matki. Oczekiwania kobiet zyskują na znaczeniu szczególnie wtedy, gdy w doświadczeniu mężczyzny brak (wyraźnych) męskich wzorców. Gdy brakowało męskich postaci bądź były one mało wyraźne, w opiece nad dzieckiem, z braku innych odniesień, mężczyzna może starać się naśladować swoją matkę, z relacji z nią czerpiąc pomysły na bycie rodzicem.

Również społeczeństwo może narzucać pewien wzorzec do zrealizowania. Kiedyś role społeczne były bardziej spolaryzowane – to mężczyzna utrzymywał rodzinę, wyznaczał zasady, wymierzał kary, a kobiety zajmowały się wychowaniem i pracą w domu. Dzisiaj modele rodzin są bardziej różnorodne. Rodzice częściej wymieniają się obowiązkami, czy wzajemnie uzupełniają się w wychowaniu i opiece nad dziećmi. Warto jednak zastanowić się, na  ile na wyobrażenie roli ojca mają jeszcze wpływ dawne przekazy. 

Ojciec w oczach dziecka

Niektóre badania opisują, jakie są oczekiwania dzieci wobec ojca. I tak ojciec w świadomości dzieci pełni rolę m.in. przewodnika, doradcy matki w chwilach jej słabości, idealnego partnera do zabawy, bezinteresownego przyjaciela i pomocnika, strażnika domowego ogniska, „stróża prawa i rozjemcy”, opiekuna i przyjaciela matki. „Dobry tata” wg fińskich 10-12-latków m.in. spędza dużo czasu ze swoimi dziećmi, jest troskliwy i opiekuje się dziećmi, wyznacza granice i ich pilnuje, jest wzorem dla swoich dzieci.

Bycie ojcem może wydawać się skomplikowanym dążeniem do spełnienia wielu, czasem trudnych do pogodzenia oczekiwań. Oczekiwań wobec samego siebie, ale też płynących ze strony dzieci, partnerki, dalszego otoczenia. Jak z tego wybrnąć?

Mariola Świderska zebrała wskazówki pojawiające się w poradnikach. Proponuje, by od początku włączać się do opieki nad noworodkiem i nie zrażać się trudnościami. Istotne jest znajdowanie czasu dla dziecka, okazywanie mu uczuć, chwalenie, z zachowaniem autentyzmu. Żeby cieszyć się kontaktem z dziećmi, można poszukać zajęć, które sprawią przyjemność wszystkim. Zalecane jest zespołowe, wspólne z partnerką podejmowanie decyzji.

Jesper Juul proponuje natomiast szukanie własnej drogi. Uważa, że dla dzieci ważne jest posiadanie dwojga rodziców, którzy się od siebie różnią. Ich różne perspektywy – bez wartościowania, która z nich jest lepsza – mogą dobrze pokazywać dzieciom złożoność świata. Uznaje, że ojcostwa trzeba się uczyć „z własnym dzieckiem i od własnego dziecka”. Nawet jeśli samemu miało się dobrego ojca, to jego metody mogą nie być już adekwatne w innej relacji. Zachęca do budowania więzi przez spędzanie czasu razem oraz autentyczność w kontakcie.

Perspektywa, w której ojcostwo jest czymś, czego się uczymy, może pomóc w tym, by nie stawiać sobie nadmiernych wymagań, nie obciążać się potrzebą bycia najlepszym ojcem. Bycie ojcem jest ciągłym procesem, zależnym etapu rozwoju i odmiennym w przypadku każdego dziecka. 

Sylwester Wolek Psycholog, psychoterapeuta, specjalista terapii uzależnień W Ośrodku Psychoterapii Przystań prowadzi psychoterapię osób dorosłych.

Bibliografia
W artykule korzystałem z książki J. Juula „Być mężem i ojcem”, bloga Fatheringdaily.com oraz artykułu Marioli Świderskiej „Ojciec w opiece i wychowaniu dziecka” (Pedagogika Rodziny).

Dowiedz się więcej

Macierzyństwo-tu potrzebne jest wsparcie

Dlaczego stawianie granic jest ok

Dlaczego warto iść na psychoterapię


Psycholog Wrocław – umów wizytę online lub telefonicznie 

Zapraszamy! Ośrodek Psychoterapii Przystań

Kiedy zgłosić się do seksuologa?

Seksuolog to ekspert w dziedzinie seksuologii, czyli gałęzi medycyny poświęconej zdrowiu seksualnemu człowieka: jego potrzebom, życiu płciowemu, relacjom partnerskim, jak również wszelkim nieprawidłowościom czy wręcz patologiom w tej sferze. 

Spis treści:

Czym zajmuje się seksuolog

Większość seksuologów posiada również określoną specjalizację medyczną np. urologa czy ginekologa. Zawód ten mogą wykonywać również absolwenci psychologii. Zarówno w pierwszym, jak i w drugim przypadku wymagane jest ukończenie studiów podyplomowych z zakresu seksuologii. 

Seksuolog-lekarz ma uprawnienia do przeprowadzania badań i przepisania odpowiednich leków. Seksuolog z dyplomem psychologa będzie natomiast zorientowany na pomoc w zakresie emocji. Oczywiście, w razie potrzeby każdy specjalista zdecyduje się pokierować pacjenta na dalsze badania diagnostyczne. Terapia u seksuologa wywołuje w ludziach na tyle silne obawy, że większość z nas nawet nie próbuje zadać sobie pytania, w czym mógłby on nam właściwie pomóc. Tymczasem zakres usług seksuologicznych jest niezwykle szeroki. Nawet jeśli w tej chwili nie odczuwamy żadnej potrzeby kontaktu z takim specjalistą, warto pamiętać o tej profesji na przyszłość.

Pierwsza wizyta u seksuologa

Seksuolog rozpoczyna badanie od gruntownego wywiadu. Można spodziewać się więc pytań dotyczących naszego ogólnego stanu zdrowia, przyjmowanych leków, przebytych chorób czy odniesionych urazów. Następnie zostaniemy poproszeni o przedstawienie sprawy, która skłoniła nas do pojawienia się w gabinecie. Wiele osób zadaje sobie też pytanie, czy u seksuologa trzeba się rozebrać. W uzasadnionych przypadkach może się to zdarzyć, że zostanie nam zaproponowane badanie fizykalne u seksuologa z wykształceniem medycznym.

Niezależnie od przedstawionego przez pacjenta problemu, specjalista powinien się wykazać taktem, spokojem oraz bezstronnością. Chociaż pierwszej wizycie u seksuologa może towarzyszyć spory stres, należy zdać sobie sprawę, że umiejętność kontaktu z drugim człowiekiem stanowi integralną część tej profesji. Warto więc zaufać wybranemu specjaliście i spróbować wraz z nim rozwiązać dręczącą nas sprawę. Niektórzy seksuolodzy oferują nie tylko terapię indywidualną, lecz także terapię dla par. Stanowi to świetną okazję, aby pod czujnym okiem eksperta porozmawiać o swoich trudnościach i oczekiwaniach w związku. 

Dla kogo jest seksuolog?

Praktycznie każdy człowiek odczuwający jakikolwiek dyskomfort na myśl o własnym życiu płciowym. W przypadku mężczyzn chodzi bardzo często o problemy w zakresie sprawności seksualnej: zaburzenia erekcji, ejakulacji albo ogólny spadek libido. Wielu mężczyzn zgłasza się do seksuologa również z powodu braku akceptacji własnej orientacji seksualnej bądź kłopotów z tożsamością płciową. Kobiety najczęściej przychodzą z zaburzeniami popędu płciowego, zbyt niskie libido. Często są to kwestie związane z awersja seksualną, utratą potrzeb seksualnych. Są też przypadki dotyczące bólu , mowa tu o dyspareunii, czyli odczuwaniu bólu podczas stosunku seksualnego oraz o pochwicy, która oznacza mimowolne kurczenie się mięśni przy wejściu do pochwy mogące powodować ból w trakcie stosunku. 

Na początku wywiadu pacjent zostanie zapytany, z jakim problemem przyszedł, jak długo dany problem trwa i jak sobie z nim radził do tej pory. Pojawi się też pytanie o podejście do spraw intymnych oraz o to, jakie wyobrażenie na ich temat zostało wyniesione z domu rodzinnego. Czy miała w nim miejsce szeroko pojęta edukacja seksualna? A jeśli tak, to jaka? Czy była ona adekwatna do wieku pacjenta ? Czy była oparta o aktualną wiedzę medyczną? 

Dzięki temu terapeuta może ocenić, czy problem nie zaczął się już dawno temu. Zapewne padną też pytania o kwestie medyczne, a także o to, co się dzieje w obecnym życiu pacjenta pod kątem stresu, satysfakcji z pracy, oraz o relacje. Informacje te pokazują, jaką ktoś ma aktywność psychiczną i fizyczną. Pozwalają poznać pacjenta, jego nastawienie do innych ludzi, do problemów, do siebie, jego sposoby radzenia sobie i reagowania. Dzięki temu można podjąć decyzję dotyczącą konieczności i rodzaju terapii. Każdy z nas ma inne bariery związane ze skrępowaniem czy wstydem. Z założenia płeć ginekologa czy seksuologa powinna być nam obojętna. Warto pamiętać, że nie idziemy do kobiety czy mężczyzny, ale do osoby kompetentnej w danej dziedzinie.

Niejednokrotnie pacjenci pytają o długość trwania terapii. Okres jej trwania zależy często od danego problemu, ale także od tego w jakim nurcie i jakimi sposobami pracuje dany terapeuta. Przy głębszych problemach związanych z intymnością, fizyczną bliskością na tle nadużyć seksualnych trzeba się liczyć z tym, że terapia seksuologiczna może potrwać dłużej.

Na co zwrócić uwagę wybierając się do seksuologa?

Wybierając seksuologa, warto zwrócić uwagę na takiego specjalistę, który w swojej pracy  poddaje się ciągłej superwizji, czyli współpracuje z innym bardziej doświadczonym seksuologiem – certyfikowanym superwizorem. Spotyka się z nim regularnie , aby omówić swoją pracę z pacjentami. Świadczy to o tym, że dany specjalista dba o jak najwyższy standard swojej pracy. 

Magdalena Tomecka – Psychoterapeutka w trakcie szkolenia. W Ośrodku Psychoterapii Przystań prowadzi psychoterapię osób dorosłych.

Bibliografia
Marta Szarejko – „Seksuolożki, sekrety gabinetów”, „Seksuolożki, nowe rozmowy”.

Dowiedz się więcej

Psychoterapia par – kiedy warto o niej pomyśleć

Dlaczego stawianie granic jest ok

Zaburzenia zachowania u dzieci


Psycholog Wrocław – umów wizytę online lub telefonicznie 

Zapraszamy! Ośrodek Psychoterapii Przystań

Macierzyństwo – tutaj potrzebne jest wsparcie

Decyzja o macierzyństwie to decyzja o wielkiej zmianie swojego życia. Śmiało można stwierdzić, że to taka zmiana, której nie da się w 100% zaplanować, skontrolować jej przebiegu i przewidzieć co w rezultacie przyniesie. Pojawienie się w rodzinie dziecka jest znaczące dla wszystkich jej członków.

Read more

Dlaczego warto się przytulać?

Przytulanie jest jednym z najprostszych gestów bliskości. Nie wymaga długich wyjaśnień, specjalnych umiejętności ani …

Język pomagania osobom z problemem uzależnienia i ich bliskim

Myśląc o psychoterapii – w kontekście ostatnich zmian i burzliwych dyskusji w Sejmie oraz mediach społecznościowych …

Warsztaty „Macierzyństwo bez filtra”

Zapraszamy MAMY do udziału w warsztatach! Udział w warsztatach dedykowany jest dla kobiet posiadających dzieci, które …